The Lady in the Van (2015) 23.976 fps runtime 01:44:06
เขียนจากเรื่องจริงเกือบทั้งหมด
กลิ่นนั้นหอมหวาน
มีกลิ่นปัสสาวะปนอยู่เพียงเล็กน้อย
กลิ่นที่โดดเด่นกว่า กลับเหมือนกลิ่นด้านในหูของคน
แถมด้วยกลิ่นเสื้อผ้าเหม็นอับ
กลิ่นผ้าขนสัตว์เปียกชื้น กับกลิ่นหัวหอมซึ่งเธอรับประทานดิบๆ
นอกจากนั้นยังมีกลิ่นซึ่ง ผมนับเป็นกลิ่นของความจนยาก
กลิ่นกระดาษหนังสือพิมพ์ชื้น
กลิ่นกายอันหลากหลายของคุณเชพเพิร์ด
ถูกกลบไว้ด้วยแป้งฝุ่นหลากกลิ่น ซึ่งโปะทับไม่มีอั้น
กลิ่นลาเวนเดอร์ยี่ห้อยาร์ดเลย์ เป็นแป้งกลิ่นโปรด
ขณะนี้ก็เป็นกลิ่นอันอ่อนโยนนี่เอง
ที่อวลอยู่ในเขตท่วงทำนองรอง ในบทคอนแชร์โตแห่งกลิ่นกายของเธอ
แต่เมื่อเธอย่างกรายใกล้ ท่วงทำนองหลักกลับย้อนมาอีกครั้ง
กลิ่นกายเฉพาะของเธอ กลับหวนมาทวงชัยชนะ
และจะตลบละล่องในตัวบ้าน แม้เนิ่นนานหลังเธอเดินจากไป
ไปบอกเธอสิ
คุณเชพเพิร์ดครับ
ครั้งหน้ารบกวน อย่ามาใช้ห้องสุขาของผมเลย
มีสุขาสาธารณะที่ปลายถนนไฮสตรีท กรุณาไปใช้ตรงนั้น
ตรงนั้นมันเหม็น แล้วปกติฉันเป็นคนสะอาดมากนะ
เมื่อหลายปีก่อนเคย ได้ใบประกาศรับรองว่าห้องสะอาดด้วย
และรู้ไหมว่าคุณป้าของฉัน ซึ่งก็เป็นคนสะอาดเอี่ยม
ยังบอกว่าฉันรักสะอาดที่สุด ในจำนวนลูกของแม่ทั้งหมด
โดยเฉพาะในจุดซ่อนเร้นน่ะ
ผู้เขียนเองเป็นคน 2 บุคลิก
ด้านหนึ่งคือตัวตนซึ่งทำการเขียนบทนี้ ส่วนอีกด้านคือตัวตนซึ่งใช้ชีวิตจริง
และทั้ง 2 ด้านจะคุยกันถกเถียงกัน
การเขียนคือการพูดกับตัวเอง
และผมทำสิ่งนี้มาทั้งชีวิต
ก่อนจะเห็นบ้านหลังนี้ครั้งแรก เมื่อ 5 ปีก่อนเสียอีก
- หมื่นห้ารึ - บ้านเลขที่ 10 ได้ตั้งหมื่นเจ็ด
ไม่เอาน่า ผมนึกว่าคุณมีละครเล่นอยู่ที่เวสต์เอนด์
บ้านแถวนี้ถือเป็นทำเลงามมากเลย
หากกำจัดพวกของเก่าไปเสียหน่อย
ถึงแล้วครับ ถนนกลอสเตอร์เครสเซนต์
แคมเดนทาวน์ ลอนดอน ปี 1970
ถนนนี้ดีนะครับ มีแต่ราคาจะขึ้น
มีรถคันใหญ่รึเปล่า มีที่เหลือเฟือ
ขาย
ระวังหน่อย
ขายแล้ว
- ผมไปแป๊บเดียว - ได้เลยครับ
คุณไม่ใช่เซนต์จอห์นใช่ไหม
- เซนต์จอห์นใครเหรอครับ - เซนต์จอห์น ศิษย์รักของพระเยซูเจ้าไง
ไม่ใช่ครับ ผมชื่อเบนเนทท์
งั้นถ้าคุณไม่ใช่เซนต์จอห์น มาช่วยฉันเข็นรถหน่อย
มันดับไปแล้ว
อาจเป็นที่แบตเตอรี่มั้ง ฉันใส่น้ำไปแล้วนะแต่ก็ไม่ได้ผล
ใส่น้ำกลั่นรึเปล่าล่ะครับ
มันเป็นน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ ไม่สำคัญหรอกว่าเป็นน้ำกลั่นรึเปล่า
หรือไม่แน่อาจเป็นที่น้ำมัน
คงไม่ใช่น้ำมันศักดิ์สิทธิ์ด้วยนะ
น้ำมันศักดิ์สิทธิ์รึ เอามาใส่รถตู้ก็แพงเกินกันพอดี
มาเร็ว อยากให้ช่วยเข็นไปที่มุมถนน
จะไปอีกไกลไหมครับ
ก็เป็นได้ ยังสองจิตสองใจอยู่
จะเลี้ยวซ้ายนะ
ตำรวจ
ถึงแล้วยังครับ
ฉันอยาก... อยากไปอีกมุมถนน
นั่นอีกตั้งครึ่งไมล์เลยนะครับ
ฉันต้องการความช่วยเหลืออย่างมากนะ
ฉันเป็นหญิงป่วย
อาจจะใกล้ตายแล้วก็ได้
แค่หาที่พักแห่งสุดท้าย ที่จะซบศีรษะลงนอน
พอจะรู้จักใครบ้างไหมล่ะ
ลาก่อนคุณนายเดินทางระวังด้วย
นักเขียนที่ดีคงยินดีรับเหตุการณ์นี้ เป็นจุดเริ่มต้นของประสบการณ์
แต่ผมรึ ผมต้องรอคิดทบทวนอีกนาน
เธอดูนายออก
เธอแก่แล้ว
ถ้าเป็นแฮโรลด์ พินเทอร์ คงไม่มาเข็นรถตู้ให้ใครหรอก
ใช่สินะ ไม่เหมือนฉัน
แต่ฉันกำลังยุ่งกับการไม่ได้เขียนบท แต่กลับไปใช้ชีวิตสุดบ้าบิ่นมีสีสัน
ใช่ นายใช้ชีวิต แล้วฉันเอามาเขียนไง
- ยินดีต้อนรับค่ะ - สวัสดีครับ
- ย้ายเสร็จรึยังคะ - สวัสดีครับ ใช่ครับ
- เรียบร้อยดีไหม - ครับ ขอบคุณ
ยอดเลย
บ้านสวยนะครับ
ไม่ใหญ่เท่าบ้านเรา แต่คุณก็ไม่ได้ติดกับอะไร
ติดครับ ติดกับบ้านข้างหลัง
หมายถึงคุณเองน่ะ คุณยังโสด
ซิคเคิร์ทก็เคยอยู่ถนนเส้นนี้ ภรรยาที่ดิคเคนส์ทิ้ง
เป็นคนส่วนใหญ่ในแถบนอร์ธลอนดอนนี่
โฆษณา นักข่าว ทีวี หรือคนอย่างคุณ นักเขียน ศิลปิน
กำลังมีงานอะไรอยู่รึเปล่า
ก็ผมมีละครเล่นอยู่ที่เวสต์เอนด์
ใช่สินะ
ถามได้ไหม
หมื่นสามห้าร้อยครับ
- พระเจ้า - ผมเข้าใจ
บ้านเราใหญ่กว่า 2 เท่า งั้นบ้านเราจะราคาเท่าไหร่
อย่าว่าโง้นงี้เลย เพื่อนบ้านใหม่คงไม่ช่วยให้ราคาดีขึ้น
ครับ ผมเจอมาแล้ว
ปีที่แล้วเธออยู่ที่กลอสเตอร์อเวนิว นี่ถึงตาเราแล้ว
เหมือนจะไปตั้งหลักที่บ้านเลขที่ 66
- พวกเขาจะว่าอะไรไหม - หวังว่าไม่นะ
เราอยู่กันอย่างชุมชนนะคะ
ยินดีที่ได้คุยกันครับ
เขาเขียนละครเรื่องอะไรนะ
เราไปดูมาแล้วไง เรื่องในบ้าน
นึกไม่ออกเลย
- ขยะเต็มเลยครับแม่ - นั่นของของเธอนะ
เอาลูกแพร์มาให้ค่ะ มาจากสวนของเราที่ซัฟฟอร์ค
แพร์ทำฉันท้องอืด
คิดว่าจะอยู่นานไหมคะ
ถ้าโหวกเหวกขนาดนี้ก็ไม่ล่ะ
ฉันรู้ค่ะว่าคุณคิดยังไง
แต่ก็ยังรู้สึกดีที่ได้ช่วยคนไร้บ้าน
ผมอยากแต่งไว้แค่นี้ เรียบๆ ง่ายๆ
- เหมือนวิหาร - ประมาณนั้น
- นี่ห้องนอนผม - เยี่ยม
เล่นละครเรื่องนี้สนุกไหมครับ
ชอบมากครับ ชอบมากเลย
มันอังกฤษมาก ผู้คนชอบดูกัน
เตียงดูน่าสบายนะ
ไม่แน่คุณอาจจะอยาก มาช่วยผมตกแต่งบ้านบ้าง
ได้สิ แฟนสาวผมเก่งมากเรื่องทาสีบ้าน
สวัสดีคนสวย ดูไม่จืดเลยนะ
อ้อใช่ ก็ที่นี่แคมเดนทาวน์
ใช่ ฉันมานี่เกือบทุกวันมาสอนหนังสือ และฟุตปาธก็เป็นกระดานดำ
ฉันขายดินสอด้วยนะ
เมื่อวันก่อนมีสุภาพบุรุษคนหนึ่งมา
บอกว่าดินสอที่ซื้อจากฉัน
เป็นดินสอที่ดีที่สุดในตลาดตอนนี้เลย
ไม่เห็นด้วยกับการรวมตลาดยุโรปสินะ
ฉันรึ ใครบอกว่าฉันคิดอย่างนั้น
- คุณไม่ได้เขียนคำพวกนี้เหรอ - ไม่จำเป็นนี่
แต่ฉันพูดได้อย่างนี้
คำพวกนี้เขียนโดยไร้นาม
แล้วก็ราคาชิลลิ่งหนึ่งนะ คุณให้ฉันมาแค่ซิกเพนซ์
แต่ตรงนี้เขียนไว้ว่า "เซนต์ฟรานซิสผลักไสเงินตรา"
ก็ใช่ แต่นั่นเขาเป็นนักบุญ
เขาไม่สนเรื่องเงินได้
ยัยขอทานบ้า
ฉันไม่ใช่ขอทานนะ ฉันเป็นนายตัวเอง และคุณคนนี้เป็นเพื่อนบ้านฉัน
ย้ายอีกแล้วเหรอคะ คุณอยู่ไม่นานนะ
ใช่ เพราะเล่นดนตรีกันไม่หยุด
ลูซี่กำลังซ้อมจะสอบระดับโอน่ะค่ะ
ระดับเสียงหนวกหูต่างหากที่น่าเป็นห่วง
โบกมือสิจ๊ะลูก
ไปก่อนนะลูก
อย่าอยู่ดึกนักล่ะ ไปก่อนนะจ๊ะ
ขอโทษที่วุ่นวายนะครับ
- เราจะไปไกลน์เดอบอร์น - เรื่อง โคซี ค่ะ
โชคดีจริง ขอให้สนุกครับ
ดูสิ คุณป้าย้ายที่แล้ว
รอบนี้จะเป็นกรรมของใคร
- ไปช้าๆ หน่อย - ผมไม่อยากพลาดฉากแรกนะ
- บ้านคุณนายวอห์น วิลเลียมส์เหรอ - ไม่ใช่ ครอบครัวเบิร์ทต่างหาก
ไม่นะ
เลขที่ 62
ไม่จริง บ้านใคร
ไม่เอานะ ไม่
- ไม่ได้ ที่รัก นั่นบ้านเรา - หยุดรถก่อน
ขอโทษนะครับ ขอโทษที
เดี๋ยวก่อน
ขอโทษที คุณจอดตรงนี้ไม่ได้
ได้สิ ฉันได้รับคำชี้นำมา ว่าควรต้องจอดตรงนี้แหละ
- คำชี้นำจากใครกัน - พระแม่มารี เพิ่งคุยกับพระองค์เมื่อวาน
พระองค์อยู่หน้าไปรษณีย์ที่พาร์คเวย์
พระองค์จะรู้อะไรเรื่องที่จอดรถ
รูฟัส บอกเธอสิว่า เรากำลังจะไปไกลน์เดอบอร์น
ต้องหาไม้บรรทัด
ต้องวัดระยะจากยางถึงฟุตปาธ
คือระยะที่ถูกต้องควรจะเป็นหนึ่งนิ้วครึ่ง
ฉันอ่านเจอจากนิตยสารรถคาทอลิก
ในบทความ "เคล็ดลับการจอดรถแบบคริสเตียน"
นี่ไม่ใช่การจอดรถแบบคริสเตียนแล้ว นี่มันทำตามใจตัวเอง
รูฟัส
พยายามจะเป็นคนดี แล้วดูซิว่าได้อะไรมา
ที่รักคะ
อยู่หน้าบ้าน 66 ไม่นานเลยนะครับ
โหวกเหวกขนาดนั้นไม่ไหวหรอก
พวกนี้ไม่ได้เล่นดนตรีใช่ไหม
ใครครับ
ก็เนี่ย บ้าน 61
ไม่ครับ เขาไปดูโอเปร่าเฉยๆ เป็นอะไรรึเปล่าครับ
มัวแต่วุ่นวายกับเรื่องพวกนี้
คิดว่าจำเป็นต้องเข้าห้องน้ำแล้ว
ขอใช้ห้องน้ำของคุณนะ
ไม่ได้ครับ ชักโครกมันเสีย
ไม่เป็นไรหรอก
อยู่ตรงไหน
อยู่ไหน
ขอบคุณนะครับ
ผมต้องไปประชุมที่บีบีซี
เรื่องอะไรจ๊ะ
ก็เรื่องที่ผมเขียนอยู่น่ะครับ
นึกว่าจะมาหาแม่
อีกสักอาทิตย์ 2 อาทิตย์ครับ
แม่อยู่คนเดียวนะ
ผมรู้ว่าแม่อยู่คนเดียว
เราทุกคนก็อยู่คนเดียว
ถ้างั้นให้แม่ไปหาได้ไหม บ้านใหญ่รึเปล่า
ไม่ครับ แม่ไม่ชอบหรอก บันไดเยอะไป
เดี๋ยวนี้เขามีพวกเก้าอี้ลิฟต์แล้วนี่
ยังอยู่รึเปล่า
อยู่ครับ
วันนี้คนดูเท้าก็มา
- ใครนะครับ - คนดูเท้า
หมายถึงศัลยแพทย์ด้านเท้าเหรอ
- ลูกจดไว้แล้วใช่ไหมล่ะ - เปล่านะครับ
นี่แม่ทำให้ลูกเขียนบทได้นะ แม่เป็นวัตถุดิบชั้นดี
ไม่ใช่เลยครับ
แม่
เป็นอะไรรึเปล่าคะ
อ้อค่ะ รถตู้น่ะ
- บางทีมันอึดอัดมาก - เข้าใจได้นะคะ
คุณตัวสูงจัง
สามีฉันก็สูงค่ะ ฉันคุณนายวอห์น วิลเลียมส์
ขอไม่จับมือนะคะ ทำสวนมา
ที่เป็นนักแต่งเพลงน่ะรึ ที่แต่งเพลง Greensleeves
ก็แต่งอีกหลายอย่างค่ะ
ตายจริง คุณสนใจดนตรีด้วยเหรอคะ ฉันไม่รู้จักชื่อคุณด้วยซ้ำ
เรียกว่าคุณเชพเพิร์ดก็ได้
แต่ไม่อยากให้โพนทะนาไปนะ ฉันกำลังปลอมตัวอยู่
ความลับปลอดภัยค่ะ
เชพเพิร์ด รู้สึกเธอจะ ขับรถพยาบาลในช่วงสงคราม
เธอโผล่มาจากไหนกัน
- และเคยเป็นแม่ชี - แม่ชี
ในคอนแวนต์ที่ต้นถนนนี่
แต่ใครๆ ก็คงมีเรื่องที่ไม่อยากให้ใครรู้ พี่เขยฉันเป็นตำรวจ
นี่แหละแคมเดน คนไม่มีที่ไปก็มาที่นี่ อย่างฉันไง
- เธอจะเป็นหัวข้อที่ดีนะ - สำหรับอะไรครับ
สำหรับคุณไง บทละครสักเรื่องของคุณ
อย่าลืมล่ะ ฉันเป็นคนจุดความคิด
ไม่เอาไม่
ทุกวันนี้ก็เขียนถึงแม่ไปครึ่งหนึ่งแล้ว หญิงชราคนเดียวก็พอแล้ว
ฉันใช้ชีวิต นายเขียน มันก็เป็นอย่างนั้น
- ก็ใช่ เสียแต่นายไม่ค่อยทำ - ไม่ทำอะไร
ใช้ชีวิตไง เอาใจมาใส่ในสิ่งที่เขียน
จะทำได้ยังไง เราทั้งคู่เป็นคนหงอขนาดนี้
คุณเชพเพิร์ดคะ ฉันชื่อหลุยส์ นักสังคมสงเคราะห์
ฉันไม่อยากเจอนักสังคมสงเคราะห์ กำลังจะฟัง any answers ที่ออกอากาศซ้ำ
เอาเสื้อผ้ามาให้น่ะค่ะ คุณเขียนไปขอเสื้อโค้ท
อย่ามาตอน any answers ออกอากาศสิ ฉันยุ่งมากนะ
แล้วขอโค้ทไปตัวเดียว
เอามาให้ 3 ตัวเลย เผื่อจะอยากเปลี่ยนบรรยากาศ
จะให้เอาเสื้อโค้ท 3 ตัวไปเก็บตรงไหน
ฉันใส่สีเขียวไม่ขึ้น
เอาไม้เท้ามาด้วยรึเปล่า
สภาเขตรับเรื่องไว้แล้ว กำลังตั้งงบแล้วค่ะ
จะยาวพอไหม
พอสิคะ เป็นไม้เท้าพิเศษของเรา
ไม่ได้อยากได้ไม้เท้าพิเศษ
อยากได้ไม้เท้าธรรมดา แค่ยาวกว่าปกติ ปิดประตูซะ
ถ้าอยากจะติดต่อคุณ จะโทรหาใครได้คะ
ลองโทรหา คุณเบนเนทท์ที่บ้านเลขที่ 23
แค่อย่าใส่ใจกับเรื่องที่เขาพูด ฉันว่าเขาเป็นคอมมิวนิสต์นะ
คุณลองคุยกับบ้านตรงข้ามหรือยังครับ เขาใกล้กว่า
พวกนั้นบอกว่าเขาไม่เกี่ยวข้องกับเธอค่ะ คุณคือคนที่เกี่ยวข้องกับเธอ
พวกเขาพูดอย่างนั้นเหรอครับ "เกี่ยวข้อง"
ไม่ใช่ค่ะ ฉันพูดเอง
พวกนั้นบอกว่าคุณเป็นเพื่อนเธอ
- ว่าเธอเป็นแฟนคุณ - เวรกรรม
เธอมาใช้ห้องสุขาของคุณรึเปล่า
แค่ในเวลาฉุกเฉิน
นั่นอาจทำให้เธอมีสิทธิอาศัยค่ะ
พวกเราจะยินดีกว่ามาก ถ้าเธอย้ายไปที่อื่น
พวกเรา
เขตแคมเดน
เอาล่ะ ผมมีของครบแล้ว
ลูกอมเชอร์เบ็ทเลมอน ซุปถ้วย แล้วก็วิสกี้ขวดจิ๋ว
นั่นเป็นยา
ดูเธอเข้าอกเข้าใจทีเดียวนะครับ นักสังคมสงเคราะห์คนนั้น
ยังเข้าใจไม่พอ
ดูสิ ฉันขอรถเข็นไป ดูซิว่าให้อะไรมา
ไม้เท้า
แล้วบอกว่าฉันจะไม่ได้เงินอุดหนุน นอกจากจะมีที่อยู่
แค่ "รถตู้ ถนนกลอสเตอร์เครสเซนต์" ยังไม่ถือเป็นที่อยู่หรือไง
ก็ไม่ได้ จะต้องเป็นบ้าน
บ้านมั่นคง
แต่ช่างเถอะ อีกไม่นานฉันจะไม่อยู่แล้วล่ะมั้ง
ไปนานแค่ไหนครับ
ไปบรอดสแตรส์ล่ะมั้ง
ไปบรอดสแตรส์ทำไมครับ มีครอบครัวอยู่นั่นเหรอ
ไม่ใช่
ยังมีครอบครัวอยู่รึเปล่า
แค่อยากไปหายใจ
เมื่อเช้าฉันเห็นงูตัวหนึ่ง มันเลื้อยมาตามพาร์คเวย์
งูสีเทาตัวยาว
- น่าจะเป็นงูเหลือมล่ะมั้ง - ไม่หรอก
ดูเหมือนมีพิษ
มันพยายามเลื้อยตามกำแพง
ฉันรู้สึกว่ามันเลื้อยมาที่รถตู้
ไม่หรอกครับ คุณเชพเพิร์ด
ก็แค่จะเตือนคุณไว้ให้ระวัง
ฉันเคยเกือบตายเพราะงูมาแล้ว
ฟังผมนะ คุณเชพเพิร์ด ที่แคมเดมทาวน์ไม่มีงูเหลือมหรอก
อะไรกัน นี่หาว่าฉันโกหกงั้นรึ ฉันบอกว่าเห็นงูเหลือมก็เป็นงูเหลือมสิ
เป็นอะไรรึเปล่าครับ คุณ วันนี้ดูดีเป็นพิเศษนะที่รัก
อย่ามา "ที่รัก" ฉัน
ฉันเป็นคนป่วย จะตายอยู่แล้วล่ะมั้ง
อย่าเศร้าไป ป้า คนเราก็ต้องตายทุกคน
แต่กลิ่นป้าเหมือนตายแล้วเลย
ผมไม่เชื่อว่ามีงู ยิ่งไม่เชื่อว่ามันมุ่งหน้าหารถตู้
แต่วันต่อมาผมกลับได้ข่าวว่า มีการบุกปล้นร้านขายสัตว์เลี้ยงแถวนั้น
เท่ากับอาจมีงูหลุดออกมา
ตายแล้ว
แน่นอนผมรู้สึกผิด
ไจลส์ ไจลส์ ไจลส์
ถ้าเป็นนักเขียนดีๆคงถาม เรื่องที่เธอเกือบตายเพราะงู
แต่ดูเหมือนเธอหายตัวไป
ให้ไวหน่อยครับ ป้า
ฉันกำลังลง อย่ามาเร่งสิ อย่ามาเร่ง
ชุดนอนรึ
นี่ไม่ใช่ชุดนอน
สงสัยแฟชั่นนี้ยังมาไม่ถึงบรอดสแตรส์
และฉันรู้กฎหมายนะ แค่ใส่ชุดนอนโดนจับไม่ได้หรอก
มาทำอะไรที่บรอดสแตรส์ครับ
จะทำอะไรก็เรื่องของฉัน
อลัน ออกมานี่สิ
ออกไปทำไมครับ
มีนกตัวเบ้อเร่ออยู่บนกำแพง
ไม่มีหรอก ไม่เคยมีอะไรบนกำแพง แม่คิดไปเอง
มีจริงๆ
และมีจริงๆเรียงแถวกันอยู่บนกำแพง นกยูงหลุดจากเดอะฮอลล์มา 4 ตัว
ทั้งงูเหลือมบนถนน นกยูงบนกำแพง
ดูเหมือนทุกด้านของชีวิตผม
จะมีผู้หญิงประสาทหลอนอยู่
- เว้นแต่นายเพิ่งบอกว่าพวกเขาไม่ได้เป็น - ไม่ได้เป็นอะไร
- ประสาทหลอน - ก็แค่ในกรณีตรงนี้
และสองคนนี้ไม่เหมือนกันนะ อลัน แม่กับคุณเชพเพิร์ดน่ะ
ใช่ อลัน ไม่เหมือนกัน แต่ทั้งคู่เป็นหญิงชรา
ดูเหมือนนั่นจะกลายเป็นเรื่องถนัดของฉัน
ในขณะที่เพื่อนร่วมวงการของฉัน ชอบการบันทึก
ประสบการณ์สืบค้นใจ ครั้งแรกกับเพศตรงข้าม
หรือการผจญภัยใน โลกแห่งสื่อสารมวลชน
ฉันกลับติดอยู่กับหญิงชรา
ก็ได้ ฉันจะเก็บสมุดเล่มหนึ่งไว้บันทึก
แต่แค่เผื่อไว้เท่านั้น
เธอไม่ใช่โครงการเขียน เธอไม่ใช่เรื่องที่กำลังจะเกิด
ฉันไม่อยากเขียนเรื่องของเธอ เธอ...
เธอเป็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้น
ถ้างั้นนายอยากเขียนเรื่องอะไร
ฉันอยากเขียนเรื่องสายลับ
สายลับเหรอ
ใช่ เห็นไหม นายก็คิดว่ามันไร้สาระทุกที สายลับ รัสเซีย
จะเขียนเรื่องของนอร์ธ ไปตลอดไม่ได้หรอก
"ผมเกิดและเติบโตที่ลีดส์ ที่ซึ่งคุณพ่อของผมเป็นคนขายเนื้อ"
"และสมัยเด็กผมมักจะต้อง ขี่จักรยานไปส่งสินค้า"
ไม่ถึงขนาดพรูสต์ เป็นเจบี พรีสต์ลีย์ไม่ได้ด้วยซ้ำ
บ้านที่เครสเซนต์สร้างมาเป็น บ้านพักสำหรับชนชั้นกลางสมัยวิคตอเรีย
และชั้นใต้ดินของบ้านกำลังถูกต่อเติม โดยคู่แต่งงานที่ดูภายนอกจะเปิดกว้าง
แต่กลับไม่สบายใจกับขุมทรัพย์ที่หล่นใส่
พูดง่ายคือเขารู้สึกผิด
ซึ่งแปลว่าเขาก็ทนกับคุณเชพเพิร์ด ในระดับหนึ่ง
แต่จิตสำนึกของพวกเขาก็ มลายไปเมื่อเจอเธอ
เมอร์รี่คริสต์มาส
ปิดประตูซะ
ปิดประตูสิ ฉันเป็นคนยุ่งนะ เป็นคนยุ่งมาก
เครมบรูเลค่ะ
ละครเรื่องแรกของคุณเกี่ยวกับอะไรคะ
โรงเรียนสาธารณะครับ จะว่าไป ชาวอเมริกันเรียกว่าโรงเรียนเอกชน
แต่คุณไม่ได้เรียนโรงเรียนเอกชน
เปล่า แต่ผมอ่านมาเขียน
แล้วบทละครเรื่องต่อไปเกี่ยวกับอะไรคะ
เซ็กส์ครับ ผมก็อ่านมาเขียนเหมือนกัน
เก่งมากจ้ะ
หยุดนะ หยุด
อย่ามายุ่งกับเรานะ ยัยแก่นี่
มีปัญหาอะไรครับ
- พวกนั้นทำเสียงหนวกหู - พวกนี้เป็นเด็ก
ฉันเป็นคนป่วยนะ
ป่วยจริงๆ
อย่ามาเดินกลางถนน
จะไปไหนก็ไป ไอ้พวกตีนผี
คุณเบนเนทท์ ฉันหาวิธี จะออกรายการวิทยุได้แล้ว
อะไรนะครับ
ฉันอยากทำรายการที่ให้คนโทรเข้ามา
แบบที่คนอย่างคุณจะจัดการให้ได้ง่ายๆ
คืออาจจะเรียกฉันว่า
"คุณผู้หญิงหลังม่าน" หรือ "สตรีแห่งอังกฤษ" นึกออกไหม
คิดเสียว่ามันเป็นนามแฝงก็ได้
แล้วก็สมมติว่าม่านอยู่ตรงนี้
คือผ้าอะไรก็ได้สีเขียวๆ
ผมนึกว่านี่ให้โทรเข้ามา
ใช่ ทำไมล่ะ
ก็ถ้าเป็นรายการวิทยุ มันไม่จำเป็นต้องมีม่านเลย
ก็ใช่ เอาไว้ค่อยแก้รายละเอียดกัน เมื่อถึงเวลาไงล่ะ
แล้วพอเข้ารายการ ฉันอาจจะเริ่มด้วยการคุยเรื่องแดนศิวิไลซ์
"ศิวิไลซ์" อะไร คุณหมายถึงโทรทัศน์เหรอ
ใช่ คือ ชีวิตสัตว์ป่า ทุพภิกขภัย อะไรอย่างนั้น
การทดลองกับหมาเลี้ยงแกะ คือฉันก็เคยดู
แต่ดูจากหน้าต่างร้านเคอร์รีย์ มันไม่ได้ดีเท่าไหร่
1974 มิชลิน ฝรั่งเศส
ครับ
แกร์ อะไร
ฉันเคยปลอมตัวไปเรียนที่ อาปารีส์
แต่คุณเรียนอะไรครับ
ดนตรี
เรียกว่าเปียโนฟอร์เต้ล่ะมั้ง
มีฝอยขัดหม้อเก่าๆ ไหม ฉันว่าจะทาสีรถตู้
ไอ้แปรงเล็กๆ ที่ใช้ล้างจานก็ใช้ได้
- แปรงทาสีเป็นไงครับ - ฉันมีแปรงแล้ว
นี่เอาไว้ทาชั้นแรก
โอเคเธอเคยเป็นแม่ชี
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า
เธอเคยเป็นนักดนตรีด้วย และเหมือนจะพูดฝรั่งเศสได้คล่อง
แต่เธอไม่ใช่ช่างทาสีแน่
เพราะวันนี้แม้จะฝนตก
เธอก็ยังเดินช้าๆรอบบ้านเคลื่อนที่ และค่อยๆทาสีส่วนที่ขึ้นสนิม
ด้วยสีเหลืองกระถิน ที่เป็นสีโปรดของเธอ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เธอใช้สีผิดนะ รถต้องใช้สีพิเศษ
อันนี้ไม่ผิด นี่สีคาทอลิก
- เธอตัวเหม็นด้วย - เพราะเธอยากจนไงจ๊ะ
ถ้าเราจน ลูกก็ตัวเหม็นเหมือนกัน อรุณสวัสดิ์จ้ะ เออร์ซูลา
- หวัดดีจ้ะ ที่รัก - หวัดดีจ้ะ ดาร์ลิ่ง
เที่ยวมาสอนฉันเรื่องสี
ฉันเคยเข้าโรงเรียนอนุบาลนะ ฉันได้รางวัลระบายสีด้วย
- แต่มันเป็นก้อน คุณต้องผสมหน่อย - ผสมแล้ว
ฉันผสมแล้ว เอาเค้กฟองน้ำใส่เข้าไปแล้วไง
จะใส่เค้กหรือไม่
รถของคุณเชพเพิร์ดก็ดูเหมือนทาสีใหม่
ด้วยคัสตาร์ดรสชาติแย่ หรือโดนเอาไข่กวนปาใส่รถ
สุดยอด
แต่ถึงอย่างนั้นก็มีแค่ไม่กี่ครั้ง ที่เราเห็นเธอมีความสุขจิรงๆ
และหนึ่งในช่วงนั้น คือตอนที่เธอกำลังทาสีรถ
ต่อให้เป็นแจ็คสัน พอลล็อค ก็คงทำไม่ได้ดีอย่างนี้
ต่อให้มีฝอยขัดหม้อ
ทำอะไรน่ะ อย่ามายุ่งกับรถฉัน
- เส้นเหลืองครับ - อะไรนะ
กำหนดห้ามจอดรถ
- แย่จริง - จะทำให้เธอจอดรถผิดกฎหมาย
เธอต้องย้าย
ดูสิ ดู
- คำสั่งให้เลื่อนรถ - รู้แล้วว่าสั่งให้เลื่อนรถ
ก็หมายความว่า คุณต้องขับไปที่อื่นนะครับ
แต่ฉันเป็นคนพิการ
ฉันไม่ได้ใช้ไม้เท้าตลอดเวลา เพราะมันทำให้คนมีอคติ
แต่ฉันถือว่าเป็น พลเมืองเต็มขั้นของแคมเดน
แล้วตอนเด็กเคยเป็นไข้รูมาติคนะ เป็นคางทูมด้วย
ผมก็ยังคิดว่าคุณต้องย้ายนะครับ ไปอยู่ที่อื่น
รถไม่ไปหรอก ไม่มีน้ำมันพอ
- งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อน้ำมันให้ก็ได้ - ฉันไม่ชอบน้ำมันตรงนั้น
ไม่รู้สิ ก็อาจได้ รถอ่านแล่นได้ แต่อาจจะต้องเอาใจมันหน่อย
เรื่องที่ฉัน...
เรื่องที่กังวลเป็นพิเศษ คือเรื่องล้อ
มันอยู่ใต้การคุ้มครองของเบื้องบน
ถ้าฉันได้รถอีกคันมา อยากจะถอดล้อไปใส่ด้วย
- รถอะไรอีกคันครับ - ยางนั่นอาจจะศักดิ์สิทธิ์ก็ได้
ต้องเติมลมครั้งเดียวเองตั้งแต่ปี 1964
- รถอะไรอีกคันครับ - เสียไปแค่ 5 ปอนด์เอง
คุณเชพเพิร์ด คุณพูดเรื่องรถอีกคัน
ใช่ รถตู้
รถตู้อีกคันเหรอ
ก็รุ่นใหม่ขึ้น
มีคุณผู้หญิงคาทอลิกคนหนึ่งบอกว่า อาจซื้อให้ฉัน ถือว่าทำบุญ
เลดี้วิกกินน่ะ
แต่เธอบอกว่าขอไม่ออกชื่อ
นั่นสินะครับ แล้วทำไมคุณไม่ไปจอดหน้าบ้านเธอ
- ไม่ได้หรอก - มีที่ตั้งเยอะแยะ
- ฉันมีเพื่อนบ้านนะ - ผมก็มี
แปลว่าฉันไม่ควรซื้อรถให้เธออีกคันเหรอ
- อยากทำอะไรก็ทำ - อะไรนะ
คุณเบนเนทท์ ฉันคิดออกแล้ว
คุณเบนเนทท์
ทางออกที่ดีที่สุด คืออย่าจอดรถบนถนน
คืออาจจะจอดหน้าบ้านสักคน
ถ้างั้นคุณจะทำยังไง
ถึงเวลาแล้วค่อยคิด
คุณครับ
อยู่รึเปล่า
ตอนนี้สะดวกไหม
มีอะไรให้ผมไหม
อียายแก่ชั่ว
ยายแก่ซกมกขี้โกหก
มีอะไรเหรอครับ
สายัณห์สวัสดิ์ครับ
ผมแค่ผ่านมาแถวนี้
จึงถือโอกาสมาเยี่ยมเยียนมาร์กาเร็ต
- มาร์กาเร็ต - เป็นเพื่อนเก่าแก่กันมา
คุณเชพเพิร์ดน่ะเหรอครับ
ชื่อเชพเพิร์ดรึ ก็ดี
- เธอคงจะหลับ - ใช่แล้วครับ
ขอราตรีสวัสดิ์ก่อนนะครับ มีเวลาว่างแล้วผมจะมาใหม่
ขอบคุณ
อยู่รึเปล่า ตื่นได้แล้วป้า
- ออกมาสิ นังแม่มด - เหม็นสาบเป็นบ้า
ออกมาสิ ที่รัก ออกมา
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวครับพวกคุณ
- แกเป็นใคร - จะเป็นใครก็ช่าง ฉันจดทะเบียนไว้แล้ว
ไปซะ ฉันอยู่ตรงนี้ แล้วก็จดป้ายทะเบียนไว้แล้ว
ในนั้นมีแต่ป้าแก่ๆ อยู่ ไปไหนก็ไป
คุณเชพเพิร์ด
คุณเชพเพิร์ด เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่ คิดว่าไม่เป็นไร
มันเรื่องอะไรกัน ไม่ใช่พวกตำรวจใช่ไหม
ไม่ใช่ พวกอันธพาลครับ แต่ถ้าคุณเลือกอยู่อย่างนี้ก็ต้องยอมรับ
ฉันไม่ได้เลือก ฉันถูกเลือก
นั่นฟางเส้นสุดท้าย
อย่างนั้นรึ
ฉันคอยระวังแทนเธอไม่ได้ ไม่ใช่คนดูแลเธอ
คือแล้วเรื่องงานล่ะ
- ฉันว่าเธอควรจะไปซะ หรือ... - หรืออะไร
หรือเอารถตู้เข้ามาจอดในบ้าน แล้วเราจะได้ลืมเรื่องเธอไป
ที่จริงนั่นเป็นสาเหตุที่ผู้ชายบางคนแต่งงาน
เพื่อให้ไม่ต้องคิดเรื่องภรรยาอีกต่อไป
- ก็ไม่ได้แย่นะ - ใช่ แต่มันเป็นคำของพรูสต์
อ้อ
แล้วมันก็คงแค่ไม่กี่เดือน จนกว่าเธอจะตัดสินใจได้ว่าจะไปไหน
มันจะง่ายกว่า แต่ไม่ใช่ว่าเรามีเมตตาอะไร
นั่นสิ
"ความมีเมตตา หรือสิ่งที่ดูว่าเป็นเช่นนั้น"
"เป็นความดีที่เห็นแก่ตัวที่สุด"
"เพราะ 9 ใน 10 ครั้ง มันเป็นเพียงความขี้เกียจจะจัดการเป็นอื่น"
นายไม่ได้เขียนเอง
แฮซลิทท์ และมันคือเจตจำนง ความตั้งใจแท้ๆ
เธอรู้อยู่แล้วว่าต้องการอะไร
จิตวิญญาณนั้นได้สารภาพแล้ว แม้จะเป็นการสารภาพอย่างระวังคำ
ณ กรุงโรมในปีศักดิ์สิทธิ์
และแม้ฉันไม่แน่ใจว่า บาทหลวงเข้าใจภาษาอังกฤษหรือไม่
ฉันดูเหมือนเป็นคนขับรถประมาทรึ
ลูกพ่อ
ลูกได้รับการอภัยบาปครั้งนี้ไปแล้ว
พ่อเองอภัยให้ลูกไปหลายครั้ง
จงมีศรัทธา การล้างบาปไม่เหมือนบัตรโดยสารรถ
มันไม่มีวันหมดอายุ
พระเจ้า
มียาดับกลิ่นอยู่หลังพระแม่มารี
นึกว่าจะกำจัดเธอไปได้แล้วเสียอีก
เขาเป็นพ่อพระ
ราล์ฟก็เหมือนกัน คนบางคนก็แค่ใจดี
- ใจดีเรอะ - นี่ลอนดอน เออร์ซูลา ไม่มีใครใจดีหรอก
ใช่ ก็จริง
แล้วทีนี้ยายแก่นั่น ก็ก้าวเท้าเข้ามาครึ่งตัว เขาโง่แล้ว
- จะมีใครคนอื่นทำล่ะ - ใช่
เราอาจจะช่วยนะ ติดที่มีลูกๆ
พอลีน
ผมเป็นแค่นักแสดงไร้งานแล้วก็ไม่รู้จักเธอ แต่ถามอะไรได้ไหม
- ทำไมเธอถึงกลายเป็นปัญหาของอลัน - จริง
ที่รัก เธอเป็นเพื่อนมนุษย์ไงจ๊ะ
เกือบไม่ใช่
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า
จะไปหาสาวให้อลันที่ไหนดี
โจเซฟีนตั้งครรภ์อีกแล้ว
ไม่นะ ที่จริงผมกำลังพยายามคิด ว่าโจเซฟีนคือใคร
- แฮมสเตอร์ค่ะ - พระเจ้า
มาแล้วครับ
เรากำลังพูดกันว่าเธอจะดีใจแค่ไหน
ใช่
เอารถไปจอดในบ้านคุณรึ
ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
ไม่รู้สิ ไม่รู้ อาจจะไม่สะดวก
ไม่ครับ ผมคิดมาแล้ว เชื่อเถอะคุณเชพเพิร์ด เข้าไปได้ไม่เป็นไร
จนกว่าคุณจะจัดการชีวิตได้
ไม่ใช่สะดวกสำหรับคุณ สะดวกสำหรับฉัน
คุณไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลยนะ ฉันมีเรื่องอื่นต้องไปทำ
มีคนที่เดินมาบอกว่า
ถ้าฉันไปทางใต้ของแม่น้ำ คนจะอ้าแขนต้อนรับฉันเลย
ทั้งที่ผมตั้งใจจะช่วยเธอ แต่ก็เหมือนเคย
ไม่อาจช่วยได้โดยไม่อยากบีบคอเธอด้วย
เธอจะเข้ามาอยู่ในสวนก็ได้
แต่มาในฐานะที่ช่วยผม
จบเสียที
ใส่เบรคมือหรือยัง
กำลังจะใส่
ขณะที่เธอใส่เบรคมือ ด้วยความมุ่งมั่นแรงกล้า
ราวกับว่าเฉกเช่นดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ มันจะไม่มีวันหลุดออกได้อีกเลย
เป็นอะไรรึเปล่า
ในเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในบริเวณบ้าน
บางครั้งผมจะแอบเห็น คุณเชพเพิร์ดสวดภาวนา
และมันไม่ค่อยเป็นความนิ่งสงบ หรือกระบวนการเปี่ยมสมาธิ
ข้าโหยหากระหายความพอใจ...
เธอภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างแรงกล้า โหมร่างของเธอจนตัวโยน
เพื่อให้ข้าได้รับแสงสว่างทางจิต
เธอต้องการการอภัยโทษจากอะไร ถึงขนาดนั้น
ตอนเด็กผมเองก็เคยสวดภาวนา แต่ไม่เคยสวดแบบนี้
ผมไม่เคยทำบาปอะไร แต่เธอทำอะไรลงไป
ยัยแก่นี่ใคร
ก็เพื่อนคนหนึ่ง
เพื่อนเหรอ
ก็คนรู้จักน่ะ
พิลึก
ก็อาจจะใช่
คือผมว่าผมไปดีกว่า
ไม่อยู่ทานกาแฟอะไรสักหน่อยเหรอ
ไม่ล่ะ
บาย
คุณเบนเนทท์
พ่อหนุ่มคนนั้น
เขาสวมต่างหูด้วยรึ
ใช่ครับ
ต้องระวังนะ
เดี๋ยวเธอก็อยากย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน
เสียงจากคุณแม่ผม ซึ่งมาเยี่ยมลอนดอนอย่างเป็นทางการ
- ทำไมไม่บอกแม่ว่าเธอเข้ามาอยู่ในสวน - ผมลืม
แค่เดินมาตอนแรกก็ได้กลิ่นเธอแล้ว
กลิ่นเหม็นเหมือนผ้าเช็ดจานเน่าๆ
นี่ให้เธอเข้ามาอยู่ในสวน
เดี๋ยวก็จะเข้ามาอยู่ในบ้าน
แล้วใครเขาจะคิดยังไง
ที่นี่ลอนดอนครับ ไม่มีใครคิดอะไรหรอก
สงสัยเพราะเป็นแม่ชี ไม่เคยได้ปล่อยอารมณ์
จนเพี้ยนไปหมด
เป็นผู้หญิงมีการศึกษาแต่มาอยู่อย่างนั้น
อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย เดี๋ยวลูกก็เป็นเหมือนกัน
ผมรึ
โต๊ะก็ไม่ปูผ้า กระดาษชำระก็ไม่มีที่ใส่
ให้เวลาหน่อย แม่จัดการที่นี่ให้เรี่ยมได้เลย
แม่มีบ้านของตัวเอง
แม่ไม่อยากอยู่ที่นี่หรอกครับ
เธอเข้าห้องน้ำห้องท่าที่ไหน
ก็เหมือนจะใช้ถุงพลาสติก
ถุงพลาสติกแบบไหนกัน
หวังว่าจะเป็นแบบหนา
- แม่ยังไม่เคยเจอเธอ อยากเจอไหมครับ - ไม่ล่ะ
ไม่เลย ยิ่งเธอมีการศึกษา แม่ไม่รู้จะพูดอะไรด้วย
จูบแม่ก่อน
- จะไปเยี่ยมแม่อีกทีเมื่อไหร่ - เร็วๆ นี้ครับ
ประเด็นคือ
แม่เห็นรถจอดอยู่ตรงที่จอดรถตลอดเลย
มันก็ควรเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
จอดกลางคืน จับตาดูอยู่
แม่ทานยารึเปล่า
ทานเมื่อจำได้
น่าจะเอาเธอเข้าบ้านคนชรา
- เธอไปเข้าห้องน้ำที่ไหนนะ - ผมบอกแล้วไง
จะได้มีคนดูแล
ไปอยู่ที่ที่เขาจะอาบน้ำให้ แล้วทำให้ดูดีขึ้นหน่อย
แปลกใจที่คนปล่อยให้เพ่นพ่านอยู่ได้
มันเหมือนนิทานเรื่องสอนใจ...
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ซึ่งคนผิดถูกล่อลวง ให้คิดลงโทษผู้บริสุทธิ์
หวัดดี
แต่แล้วกลับพบว่า พวกเขาตัดสินชะตาของตัวเอง
ไปคิงส์ครอสครับ
เพราะคุณแม่ผมใกล้จะถูกส่ง ไปอยู่บ้านพักคนชรา
- เอากระเป๋ามาแล้วนะ - ใช่
มากกว่าคุณเชพเพิร์ดเสียอีก
แม่คิดถึงพ่อของลูกจัง
จูบแม่หน่อย
แม่ถามกอร์ดอนว่า สมัยเขายังเป็นนักบิน เขาได้บินไปหลังเมฆรึเปล่า
- ได้บินไหมครับ - แม่จำไม่ได้
แต่เขาน่ารักนะ แม่รู้เลย
- บายครับแม่ - บายจ้ะ
สวัสดีครับ พระเยซูเจ้าทรงสถิตในบ้านหลังนี้ไหม
ไม่อยู่ ลองเคาะรถตู้สิ
ขอบคุณครับ
ไสหัวไปซะ
คุณเบนเนทท์
พวกผู้ชายที่มาดึกๆ
ฉันรู้นะว่าเขาเป็นใคร
เวรกรรม
เป็นคอมมิวนิสต์ใช่ไหม ไม่อย่างนั้นทำไมต้องมากลางคืน
เรากลับมาพูดเรื่องเดิมนะคะ
อาร์เจนตินาเป็นผู้รุกราน ชาวอาร์เจนไตน์...
ผมชอบรถใหม่นะ
ไม่มีรอยสักแอะ
ไม่มีแม้แต่ขนแมว
ตอนนี้ชื่ออะไรแล้ว มาร์กาเร็ต
ฉันชื่อแมรี่ อย่ามายุ่ง
แมรี่งั้นรึ แมรี่อะไร
แมรี่อะไร
- เดี๋ยวฉันเรียกตำรวจนะ - จะเรียกตำรวจรึ
คิดว่าไม่ล่ะมั้ง อีแก่2 หน้าหนังเหนียว
เพราะการโทรเรียกตำรวจ คือสิ่งที่แกไม่ได้ทำ
ซึ่งเมื่อพูดเรื่องนั้น ถึงเวลาต้องจ่ายกันอีกรอบแล้ว
เกิดอะไรขึ้น โหวกเหวกโวยวายอะไรกัน
ไม่ได้โวยวายครับ
มาร์กาเร็ตกับผม แค่รำลึกความหลังกันนิดหน่อย
อย่ามาเรียกว่า "มาร์กาเร็ต" ชื่อนั้นฝังไปพร้อมกับบาปของฉันแล้ว
คุณเคยมาแล้ว
ใช่แล้ว แต่นี่รถคนละคันไม่ใช่เหรอ
เมื่อก่อนเป็นอีกคัน
คุณใจดีจริง
หญิงเร่ร่อน
วิญญาณไร้สำนึกบุญคุณ
แถมยังไม่ได้ทำตัวน่ารัก
ลาก่อน มาร์กาเร็ต
นึกว่าคุณบอกว่าคุณชื่อแมรี่
- ก็ใช่ - แล้วทำไมเขาถึงเรียกคุณว่ามาร์กาเร็ต
เขาคงดื่มเหล้าตอนท้องว่างมากไปล่ะมั้ง
นั่นชื่อคุณเหรอครับ แมรี่ เชพเพิร์ด
ข้ารับใช้โบสถ์นิกายโรมันคาทอลิก ทั้งด้วยสิทธิ์และการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
เห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่ชื่อของเธอ
แต่แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี ตั้งแต่เธอขับรถตู้เข้ามาจอดในสวน
ผมก็ยังมีมารยาทเกินจะถาม ตัวตนที่แท้จิรงของเธอ
ยิ่งไม่กล้าถามว่าชายคนนั้นต้องการอะไร ถึงได้โผล่มาเป็นระยะๆ
และมาส่งเสียงโวยวายข้างรถตู้
คงจะต้องเกี่ยวกับดนตรีแน่
แต่มันเป็นแค่เรื่องของเสียงดัง หรือเกี่ยวกับดนตรีกันแน่
ฉันได้ยินเสียงเพลงนะ
ยังได้ยินอยู่
ทำไมต้องเปิดเพลงด้วย
ฉันได้ยินนะ
คุณจะเกลียดดนตรีได้ยังไง คุณเคยเล่นเปียโน
คุณรู้ได้ยังไง
ก็คุณบอกเอง
ฉันไม่ได้บอกว่าไม่ชอบ แค่ไม่อยากได้ยินแค่นั้น
เธอควรจะพูดออกมาไม่ใช่เหรอ
เธอควรจะอธิบาย
แต่เธอไม่เคยปริปาก ไม่เคยอธิบาย
เธอควรจะอธิบายนะ
ก็ฉัน
ฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง ในห้องที่คอนแวนต์
ปกติแล้วเด็กฝึกเป็นชีจะไม่ได้อยู่ลำพังเลย
แต่ในห้องนั้นมีเปียโน
ฉันลองดูมันเปิดอยู่
ต้องจูนเครื่องหน่อย
โน้ตบางตัวเล่นไม่มีเสียง
แต่เสียงของมันก็ไพเราะเพราะพริ้ง กว่าเปียโนตัวไหนๆที่เคยเล่นมา
แต่แล้ว
จู่ๆหัวหน้าเด็กฝึกนางชีก็เข้ามา
อาจจะแอบเข้ามา เพราะฉันไม่ได้ยินเสียงเลยเธอบอกว่า...
มันเป็นประสงค์ของพระเจ้า
นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าต้องการ และเธอเคยบอกฉันมาก่อนแล้ว
และอย่าเถียง
ฉันตอบว่า
แค่ขอเล่นเพลงสวด ให้พวกเราร้องคลอก็ไม่ได้เหรอ
เธอบอกว่านั่นคือการเถียง
และถ้าฉันเถียง ฉันจะไม่มีวันได้เป็นแม่ชี
จากนั้นความสมดุลอันแน่เจ็บปวด
คุณแม่ของผมต้องเข้าบ้านพักคนชรา ที่เวสตัน-ซูเปอร์-แมร์
ขณะที่คู่เหมือนจิตหลอนของเธอ กลับอาศัยในสวนของผม
การพาแม่เข้าบ้านคนชรา ผมมองว่ามันเป็นความล้มเหลวแบบหนึ่ง
และการให้ที่อยู่กับคนอื่น นั่นก็เป็นความล้มเหลวเช่นกัน
เวรกรรม
นี่เธอไปซื้อรถ 3 ล้อมารึ
จะเอาไปจอดที่ไหน
ก็ที่จอดหน้าบ้านสิ
- คุณไม่มีใบอนุญาต - มีสิ มี ขอมาแล้วเมื่อวานนี้
คุณไม่เคยบอกผม
ก็ถ้าบอกคุณก็มีแต่จะค้าน
ทำประกันหรือยัง
ไม่ต้องประกันหรอก ก็เหมือนรถตู้ ฉันประกันไว้บนสวรรค์
งั้นใครจะจ่ายถ้าเกิดอุบัติเหตุ พระสันตะปาปาหรือไง
ฉันไม่ขับจนเกิดอุบัติเหตุหรอกน่ะ
แล้วถ้าคุณขับไปชนอะไรล่ะ
ฉันไม่ขับไปชนอะไรหรอก ฉันเป็นคนขับรถที่มีประสบการณ์
ขับรถพยาบาลช่วงพรางไฟสงครามมาแล้ว
แล้วถ้ามีคนแล่นมาชนคุณเองล่ะ
คุณเชพเพิร์ด ถ้ามีคนแล่นมาชนคุณเองล่ะ
ไม่ใช่เรื่องของคุณที่ต้องพูดอย่างนั้น
พูดขึ้นมาทำไมกัน ไม่มีใครแล่นมาชนฉันหรอก
กุญแจอยู่ไหน
- กุญแจอะไร - กุญแจรถ ฉันวางมันไว้
ไม่ได้อยู่ที่ผม
- คุณต้องเอาไปแน่ๆ - ผมเปล่า
โกหก คุณไม่อยากให้ฉันใช้รถ คุณเลยเอากุญแจไป
- อย่าตะโกนสิ - ต้องตะโกนเพราะคุณมันไร้ความคิด
ให้คนเข้าๆ ออกๆ บ้าน ดึกดื่นไม่รู้กี่โมงกี่ยาม
ให้ฉันไปนอนคูยังดีซะกว่า เอากุญแจมานะ
กุญแจบ้าๆ ของคุณไม่ได้อยู่ที่ผม
อะไรห้อยอยู่ที่คอคุณ
นี่ไงกุญแจ ไอ้กุญแจบ้านั่น
สนุกกันอยู่เหรอ
ไม่คิดจะขอโทษสักหน่อยรึ
ไม่มีเวลาจะ "ขอโทษ"
"ขอโทษ" มีไว้พูดกับพระเจ้า
นั่นเป็นครั้งเดียวที่ผมสัมผัสตัวเธอ
และไม่ใช่เพราะเธอหาว่าผมโกหก แต่เพราะเธอดูเสียสติไปแล้ว
เหมือนแม่ผม
นายเอาเธอไปเทียบกับแม่ตลอดเลย สองคนนี้ไม่เหมือนกันนะ
ฉันไม่ชอบให้เขา อยู่ในประโยคเดียวกันด้วยซ้ำ
ทุกวันนี้เหมือนเราแต่งงานกันด้วยซ้ำ
คนจะถามว่า "ยายแก่ของคุณเป็นไงบ้าง"
ซึ่งเป็นคำที่คนใช้เรียกภรรยา ยายแก่ของคุณ
ยายแก่ของคุณเป็นไงบ้าง
เธอก็ยังอยู่นั่น ผมก็ยังอยู่นี่
คุณแม่เสียไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ แม่ก็ยังอยู่เหมือนกัน
เธออยู่ในบ้านคนชรา
ผิดแต่ว่าสติของเธอไม่อยู่แล้ว เธอไม่ได้อยู่ที่ใดเลย
เราเขียนให้ชัดๆ ในบทละครไม่ดีเหรอ
ไม่ดี มันเป็นข้อมูลลับสุดยอด
หลายปีก่อนแม่อยากให้ผมพาคุณเชพเพิร์ด ไปส่งบ้านพักคนชรา
แต่เธอกลับยังเพ่นพ่านอยู่ได้
แน่นอนสติของเธออยู่ครบหรือเปล่า ไม่มีใครรู้ได้
คุณเบนเนทท์
คือว่า ฉันไม่อยากให้ รถ 3 ล้อจอดอยู่ข้างถนน
คือถ้าเข็นรถตู้ไปอยู่หน้าหน้าต่าง
ฉันจะได้เอาคันรีไลเอนท์เข้ามาจอดได้
มีที่ตั้งเยอะ
จะให้ผมรับทั้งรถตู้และรถรีไลแอนท์
ใช่ ฉันได้รับคำชี้นำมา มันควรจะเป็นอย่างนั้น
เพื่อจะปลอดภัยจากพวกก่อกวน
ได้รับคำชี้นำจากใคร
ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดถึง
ฉันอาจจะเรียก นักสังคมสงเคราะห์คนใหม่
เรียกทำไม ไหนคุณบอกว่า ไม่ต้องการนักสังคมสงเคราะห์
ได้คำชี้นำมาว่าเธออาจจะช่วยได้
ผมไม่อยากให้บ้านเป็นที่จอดรถเก่า
- แมรี่บอกว่า - แมรี่ไหน
แมรี่
คุณผู้หญิงในรถตู้ของคุณ
คุณไม่รู้เหรอว่าเธอชื่อแมรี่
ก็คงจะรู้มั้ง แต่ผมเรียกเธอว่าคุณเชพเพิร์ด
เราทุกคนมีชื่อต้น
ถ้าคุณเรียกชื่อต้นของเธอ แล้วให้เธอเรียกชื่อต้นของคุณ
"อลัน" "แมรี่"
ใครจะรู้ มันอาจช่วยให้ ทำความเข้าใจกันได้
ทำความเข้าใจรึ ไม่มีการทำความเข้าใจหรอก
จะพูดให้เข้าใจขึ้นได้ยังไง กับคนที่
สามารถคุยเป็นวรรคเป็นเวรกับพระแม่มารี
เราอาจทำความเข้าใจ กับไอไซอาห์ เบอร์ลินได้
ซึ่งเมื่อเทียบกับคุณเชพเพิร์ดแล้ว ถือว่าเป็นคนพูดน้อยไปเลย
แต่เราไม่อาจทำความเข้าใจกับเธอ เพราะเธอไม่เข้าใจ
อลัน ฉันรู้สึกว่าเริ่มอารมณ์ร้ายกันแล้ว
ฉันเข้าใจว่านี่อาจเป็น เส้นโค้งการเรียนรู้ที่สูงชันหน่อย
ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่เส้นโค้งการเรียนรู้ที่สูงชัน
ผมไม่เคยจะต้องอยู่ เส้นโค้งการเรียนรู้อะไรนี่
จะให้ผมต้องมีเส้นโค้งการเรียนรู้
สู้ให้ผมไปอยู่ลานสกีที่เซอร์แมทท์ดีกว่า
อีกอย่าง เธอไม่ได้ชื่อแมรี่
บางคนคิดว่าเธอชื่อมาร์กาเร็ต
รู้ไหมว่านามสกุลไม่ใช่เชพเพิร์ดด้วยซ้ำ
แต่ฉันจดชื่อเธอไว้ว่าแมรี่
ใช่ และคุณอาจเข้าใจไปเองว่า เธอเป็นมนุษย์ที่มีเหตุผล
หวัดดีค่ะ
แม่จ๋า
สมาคมผู้สูงอายุ
อีกครึ่งชั่วโมงกลับมานะ
หวัดดี มาร์กาเร็ต
วันทามารีอา เปี่ยมด้วยหรรษทาน พระเจ้าสถิตกับท่าน
ผู้มีบุญกว่าหญิงใดๆ และพระเยซู โอรสของท่านทรงบุญหนักหนา
ป้านั่งทำอะไรตรงนี้ ไม่เอาน่า
เกิดอะไรขึ้นกับสเตอร์ลิง มอสส์
ไม่เห็นเธอขับรถไปไหนเลยช่วงนี้
สงสัยจะไปพักผ่อนล่ะมั้ง อาจไปถึงแคว้นดอร์ดอย์นก็ได้
- จริงเหรอ - พอลีน
รถเธอกลับมาแล้ว
แต่ผมไม่เจอเธอมาพักใหญ่ ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมคิดได้หรือเปล่า
ว่ารอยเปื้อนใหญ่เป็นปื้นหลายเฉด
ที่ด้านหลังชุดของเธอคือสิ่งปฏิกูล
ผมไม่คิดว่ามันเป็นแฟชั่นนะ
ที่รัก
คุณคงต้องหวังว่า สักวันเธอจะแค่หายตัวไปเฉยๆ
อย่าหลงเชื่อล่ะ
นั่นเป็นเรื่องที่เกิดในละคร ส่วนชีวิตจริงการแก่ตัวลงเป็นเรื่องลำบาก
คุณแม่คุณเป็นยังไงบ้าง
ก็เหมือนเดิม นั่ง ยิ้ม หลับ
คุณสบายดีหรือเปล่า
ผมเหรอ สบายดีครับ แค่กำลังจะไปโรงละคร
- ไม่ได้หงุดหงิดเรื่องละครใช่ไหม - ไม่เลย
ฉันเพิ่งอ่านบทวิจารณ์ชื่นชมเมื่อวันก่อน
- เขาบอกผมว่ามีแต่คนชม - ใช่ค่ะ แน่ๆ เลย
เราชอบมาก
ถึงผมจะไม่รู้มาก่อนว่าจะมีแต่คุณ และไม่มีคนอื่นเลย
ก็ใช่ มันเป็นบทละครพูดคนเดียว
ใช่สินะ
ผมแค่ทึ่งที่คุณจำบททั้งหมดได้ไง
บทวิจารณ์ที่อ่าน มองคุณได้ทะลุปรุโปร่งมาก
จริงเหรอครับ เขาว่ายังไง
บอกว่าคุณยังตัดสินใจไม่ได้
- เรื่องอะไร - ที่จริงก็ทุกเรื่อง
หมายถึงในแง่ดีนะคะ
ขอบคุณครับ
ที่จริงฉันไม่เข้าใจเลยล่ะ มันละครเกี่ยวกับอะไร
ก็เกี่ยวกับตัวเขาเหมือนเดิม ไม่ยอมเผยตัวออกมา
- เผยตัวเรื่องอะไรกัน - คิดว่าเรื่องอะไรล่ะ
แล้วตอนที่ผมลงมาอีกรอบ แม่ก็ยังนั่งตรงนั้น ใส่หมวกใส่โค้ท
แม่บอกว่า "แกรห์ม เป้าหมายเดียว ในชีวิตแม่ คืออยากให้ลูกมีความสุข"
แล้วเปิดไฟ 45
"ถ้าแม่คิดว่าการตาย จะทำให้ลูกมีความสุข แม่จะยอมตาย"
เอาเลย
ผมตอบว่า "แม่"
"การตายของแม่จะไม่ทำให้ผมมีความสุข ที่จริงมันตรงกันข้าม"
"มันจะทำให้ผมเป็นทุกข์ อีกอย่างนะ แม่ แม่ไม่ตายหรอก"
เธอบอกว่า "ไม่หรอก แม่ยังไม่ตาย"
"แม่จะแต่งงาน และไปฮันนีมูนที่เทเนรีฟ"
"กินยาซะ"
เป็นครั้งที่เท่าใดไม่ทราบ ที่ผมขี่จักรยานกลับจากโรงละคร
ที่ที่ผมพูดเรื่องของคุณแม่
แต่อย่างน้อยผมก็รู้ว่าแม่อยู่ที่ไหน
คุณเชพเพิร์ด
รู้สึกไม่ดีเลย
- เปิดเข้าไปดูสิ - ไม่
- กลัวเหรอ - เปล่า
ไม่ได้กลัวศพ
แต่กลัวว่านี่อาจเป็นจุดจบของเรื่อง และผมจะต้องเขียนมัน
แต่ว่าในเมื่อเธอไม่อยู่แล้ว
ผมแต่งเรื่องได้
มีอิสระในการเล่าเรื่อง ไชโย
คุณเชพเพิร์ด
- คุณเชพเพิร์ด - เปิดเลย
คุณทำอะไร มาสอดแนมของของฉันรึ
ผมนึกว่าคุณอาจจะป่วยหรือตายไปแล้ว
- ตายแล้ว ฉันเนี่ยนะ - ผมแค่เป็นห่วง
คุณมันจุ้นจ้าน
ผมไม่เจอคุณนานน่ะ ขอโทษครับ
ฉันยังไม่ตาย ตายเมื่อไหร่จะบอกให้รู้
ขอโทษครับ
ตายแล้ว ฉันเนี่ยนะ ฉันไม่รีบตายหรอก จะบอกไว้เลย
ตาย
อย่ามาพูดให้ขำ
ตอนนั้นเธอไม่ได้ตาย และคุณแม่ผมก็ไม่ได้ตาย
แต่ยิ่งเวลาหลายปีผ่าน ทั้งคู่ก็เริ่มอ่อนแอลงไป
อย่างที่คุณคงเข้าใจ การเก็บประวัติมันลำบากมากครับ
แต่ผมเข้าใจถูกไหม ว่าเธอไม่ได้สูบบุหรี่
- ไม่ครับ - ไม่เคยสูบบุหรี่ ไม่ดื่ม
ว่าไปแล้วก็เป็นผู้หญิงที่แข็งแรงมาก
คิดงั้นเหรอ
นี่คือผู้หญิงที่ทำสะโพกหัก
และแน่นอน ถ้าเป็นคนที่อายุน้อยกว่า หรือสถานการณ์แตกต่างจากนี้
เราคงจะให้ยาปฏิชีวนะ
แต่ด้วยอายุของคุณแม่ กับสภาวะสมองของท่าน
เราอดคิดไม่ได้ว่า มันจะเป็นความปรานีจริงหรือ
แล้วถ้าไม่ให้ยาปฏิชีวนะ จะเกิดอะไรขึ้นครับ
เธอก็อาจจะหาย
หรือไม่หาย
เธออาจจะหลับยาวไปเลย
คุณต้องไม่โทษตัวเองครับ
คุณทำ
มากกว่าที่ใครๆ หวังได้
ขอบคุณครับ
คุณเบนเนทท์
- ไปไหนมา - ไปหาคุณแม่
เธอเป็นยังไงบ้าง
เหมือนเดิมครับ เธอจำผมไม่ได้แล้ว
ก็ไม่แปลกใจนะ เธอไม่ค่อยได้เจอคุณ
คุณจะเขียนเรื่องของฉันไหม
ไม่รู้สิ
เธอไม่เคยพูดแบบนี้
แล้วไง
ฉันได้ยินละครของคุณนะ ทางวิทยุ
คุณแม่รู้รึเปล่า
เธอจะรู้ได้ยังไง ตัวเธอเป็นใครยังไม่รู้ด้วยซ้ำ
คุณก็คิดแบบนั้นน่ะสิ ใช้แม่ของตัวเอง
คุณน่าจะละอายแก่ใจ
เธอไม่เคยพูดแบบนี้
ไม่เคย แต่ทำไมถึงจะพูดไม่ได้
คุณเขียนเรื่องของเธอตลอด ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
คุณใช้แม่ของตัวเอง
นั่นคือสิ่งที่นักเขียนทำ
ต่อไปก็ถึงคราวฉันสินะ
เอาล่ะ ไหนๆ คุณก็มาแล้ว ฉันต้องไปซื้อของ
คุณน่าจะไปเองนะ ควรจะเดินให้เยอะกว่านี้
- ฉันก็ยังเดิน - ไม่เห็นเดินเลย
ก็เพราะคุณไม่เคยอยู่ตอนกลางคืน
ฉันต้องไปซื้อแบตเตอรี่
แล้วก็เชอร์เบ็ทเลมอน
- คุณเบนเนทท์ - ครับ
อยากช่วยฉันเข็นรถ ขึ้นเนินไปหน่อยได้ไหม
ไม่อยากครับ ไม่
แค่นี้แหละ กลับรถ กลับรถไป
เอาล่ะ
ระวังครับ
เป็นอะไรรึเปล่า
คิดว่าไม่เป็น
ให้ผมชงกาแฟให้สักแก้วไหม
ไม่เอา
ไม่อยากให้ต้องลำบากขนาดนั้น ขอแค่ครึ่งแก้วแล้วกัน
ต้องไปเข้าโบสถ์
- แต่คุณไม่สบาย - นี่
มันเป็นวันครบรอบและเป็นวันที่ต้องไป
ไปเพื่อใคร นักบุญรึ
ไม่ใช่ ชายหนุ่มคนหนึ่ง
คนที่คุณเคยรักเหรอ
ไม่ใช่ ไม่แน่ๆ แค่คนที่ฉัน...
คนที่ตายไปแล้ว
ถ้ายังอยู่เขาจะอายุ 50 กว่าแล้ว
เขาเป็นคาทอลิกด้วยรึเปล่า
ก็เป็นได้ เพียงแค่เขายังไม่ไปสู่สุคติ ฉันต้องสวดภาวนาให้เขา
เขาชื่ออะไร
ไม่รู้ ฉันไม่เคยวุ่นวายจำชื่อ
พระกายพระบุตร
- ว่าไงคะ - ผมอยู่แถวนี้
ฉันเคยเห็นคุณ
บ้านคุณให้จอดรถตู้นั่น
ใช่ครับ
เป็นผู้หญิงที่เยอะมาก
แต่เป็นชาวคาทอลิก
แม่ชีคนหนึ่งยังจำเธอได้
มีคนบอกว่าเธอช่างเถียงมาก นั่นคือสาเหตุที่เธอต้องออกจากสำนักเหรอ
เธอขยันสร้างความขัดแย้ง
เธอเคยต้องเข้าพบฉันในเรื่องนั้น เพราะหมกมุ่นอยู่กับเปียโน
เธอคิดว่าตัวเองถูกอยู่เสมอ
เธอไม่ได้ถูก พระเจ้าสิถูก จบเรื่อง
อีกอย่าง คุณจะอยากรู้ไปทำไม
- เธอป่วยครับ - ใคร ผู้หญิงคนนั้นน่ะรึ
ผมอยากรู้ว่าพอจะมีแม่ชีสักคนไปคุยด้วย หรือพาเธอไปซื้อของได้ไหม
เราไม่มีแม่ชีช่วยซื้อของ
นี่เป็นนิกายที่เคร่งมาก
แต่ผมก็เคยเห็นพวกเธอไปซื้อของ
เมื่อวานเห็นซื้อเมอร์แรงค์ ที่ร้านมาร์ค แอนด์ สเปนเซอร์อยู่
อาจจะเพราะจะมีบิชอปมา
เขาชอบรับประทานเมอร์แรงค์เหรอครับ
คุณเป็นใคร เที่ยวมาถามว่า ท่านบิชอปชอบเมอร์แรงค์รึเปล่า
เป็นคอมมิวนิสต์หรือไง
เธอป่วย เธอเป็นคาทอลิก และผมคิดว่าเธอกำลังจะตาย
จะให้พวกแม่ชีสวดภาวนาให้ได้ แต่ต้องไปกรอกแบบฟอร์ม
แค่ลับหลังคุณเธอก็อาจจะดีขึ้นเองแล้ว
นั่นคือประสบการณ์ของฉัน เวลาเจอพวกคนพิการ
ทางออกทางนี้
ไม่อยากให้คุณบังเอิญเจอพวกแม่ชี
เจอของฝากตามทางเดินอีกแล้ว
ถ้า หรือเมื่อเราเขียนเรื่องนี้ คนต้องบอกว่ามีแต่เรื่องขี้เต็มไปหมด
แต่มันก็มีเรื่องเกี่ยวกับขี้เยอะแยะ ขี้เป็นตัวเด่นของเรื่อง
ขี้เป็นห่วงซึ่งไม่ใช่คำที่ผมชอบใช้
ขี้เป็นห่วงก็เป็นเรื่องขี้ๆ
- ฉันคุยกับแมรี่แล้ว - หรือมาร์กาเร็ต
หรือมาร์กาเร็ต
คุณเชพเพิร์ดแหละค่ะ
เธอบอกฉันว่า คุณไม่สนับสนุนให้เธอ ออกไปใช้ชีวิตที่มีความหมายข้างนอก
และเอาสิ่งขีดขวางมากั้นเธอไว้
ผมไม่สนับสนุนให้เธอคิดว่า เธอจะเป็นนายกรัฐมนตรีได้
แต่ผมก็สนับสนุนให้เธอพยายามไป ซื้อของที่ซูเปอร์ฯ
ใช่ ผู้ดูแลมักรู้สึกแบบนั้น
เดี๋ยวครับ ขอขัดจังหวะหน่อย อย่ามาเรียกผมเป็นผู้ดูแล ผมไม่ใช่ผู้ดูแล
ผมเกลียดการดูแล แค่คิดก็เกลียดแล้ว เกลียดคำนั้น
ผมไม่ดูแลและผมไม่เป็นห่วง ผมอยู่ตรงนี้ เธออยู่ตรงนั้น นี่ไม่ใช่การดูแล
อลัน ฉันรู้สึกว่าเริ่มอารมณ์ร้ายกันอีกแล้ว
คือฉันไม่แน่ใจว่า หลังจากที่คุณดูแลแมรี่
อย่างที่เป็น ดูแลคนเดียวมาหลายปี
คุณจะไม่รู้สึกหงุดหงิดบ้างเลยหรือ เมื่อมืออาชีพยื่นมือเข้ามาช่วย
ไม่ แต่ผมจะหงุดหงิด
เมื่อมืออาชีพโผล่มาทุกๆ 3 เดือน
และพยายามจะบอกผมว่าผู้หญิงคนนี้
ซึ่งผมต้องรับมือด้วยทุกวันมาตลอด 15 ปี เป็นคนยังไง
แล้วเธอเป็นคนยังไง
แมรี่ ชื่อที่คุณเรียก เป็นยายแก่ หัวรั้น ใจแคบ พาล ไม่ตรงไปตรงมา
ผูกใจเจ็บ เห็นแก่ตัว เหม็นฉึ่ง หยาบคาย และบ้ารถ
นี่ยังไม่ต้องพูดเรื่องที่ ปล่อยของเสียกระจายทั่วบ้าน
และความสามารถในการปล่อยของ จากบั้นท้ายเหี่ยวๆ ของเธอ
ทรงพลังเสียจนมัน ลอยไปไกลเป็นหลาจากท้ายรถตู้
และจากจุดปล่อยตัวนั้น
แต่แน่นอน นายไม่ได้พูดคำพวกนั้นออกไป
คนจะคิดว่าเพราะนายเป็นคนดีเกินไป
แต่ที่จริงเป็นเพราะนายหงอเกินไป
ใช่ แต่เพราะที่นี่เป็นอังกฤษ หงอหน่อยก็ดี
นี่ช่วยได้มากเลยนะคะ
ฉันจะจัดการหาหมอมาดูเธอ
หมอผู้ชายรึเปล่า
ใช่ครับ
ไม่เอาหมอผู้ชาย ไม่มีผู้หญิงเหรอ
ขอโทษนะครับ คุณเชพเพิร์ด ผมแค่อยากขอวัดชีพจรเท่านั้น
- มือข้างไหนคะ ต้องเลือกรึเปล่า - ไม่ต้องครับ
ปกติมันสะอาดกว่านี้นะ
คุณเชพเพิร์ด ผมอยากพาคุณ ไปโรงพยาบาลสักวันสองวัน
แค่ไปตรวจอะไรนิดหน่อย
ไม่ค่ะ ฉันเชื่อมั่นในหัวหอม
ครับ
แต่หัวหอมก็ช่วยได้แค่นั้น ในทางการแพทย์นะครับ
เธอไม่ยอมไปโรงพยาบาล
- คุณรู้ได้ยังไง - ถามเธอแล้ว
เธอจะยอมไปศูนย์การแพทย์ไหม ไปตรวจกันที่นั่นก็ได้
แล้วก็อาจจะอยู่สัก 2-3 วัน
เธอไม่ยอมไปศูนย์การแพทย์หรอก
แน่ใจเหรอ
คุณถามเธอหรือยัง
เธอไม่ยอมไปศูนย์การแพทย์หรอก ผมรู้ดี
ฉันไปได้อยู่แล้ว
พวกนั้นจะไม่บังคับให้ฉันค้างใช่ไหม
ไม่ครับ พวกเขาจะอาบน้ำให้คุณ หาเสื้อผ้าสะอาดๆ ให้คุณสวม
แล้วตรวจนิดหน่อย
พวกนั้นจะยอมให้ทำเองไหม
- ทำอะไร - อาบน้ำ
ฉันอาบน้ำเองเป็นนะ เคยได้รางวัลมาแล้วด้วย
ครับ ผมจำได้
- คุณเบนเนทท์ - ครับ
มันจะไม่ดูเหมือน เขาเอาตัวฉันไปใช่ไหม
เอาไปที่ไหนครับ
ที่ที่เขาเอาเราไป ถ้าเราไม่ปกติ
เขายังทำกันอยู่รึเปล่า
ก็ยังมีบ้าง แต่ก็ต้องเซ็นอะไรกันเยอะแยะ
แต่บางทีพวกเขาก็ปลอมขึ้นมา เพื่อให้เราต้องไปอยู่ในนั้น
นั่นแหละอันตรายของญาติสนิท มันเป็นกลลวงของพวกเขา
อาจทำเป็นว่าเป็นศูนย์การแพทย์
- ไม่ครับ - คือว่าฉัน
ฉันเคยโดนหลอกอย่างนั้นมาแล้ว
อลัน
คุณเชพเพิร์ด
ฉันอาจจะไม่ค่อยได้นั่นเท่าไหร่ มันเลยอาจจะมี...
โอบแขนรอบคอผมเลยครับ
เอาล่ะนะ
ฉันไม่ค่อยได้ไปอะไรแบบนี้
ผมสังเกตเห็นว่า โดยไม่มีความรังเกียจเหมือนผม
คนขับรถพยาบาลไม่ได้ลังเล ที่จะสัมผัสตัวคุณเชพเพิร์ดเลย
เขาอุ้มเธอไว้ด้วยซ้ำ ตอนที่เอาตัวเธอขึ้นรถเข็น
ผมสังเกตอีกว่าเขาตั้งใจ ช่วยจัดเสื้อผ้าสกปรกของเธอ
ดึงกระโปรงลงมาคลุมเข่า เพื่อให้พอจะเรียบร้อยขึ้น
ยังไงฉันก็กลับมานะ
นี่ไม่ใช่การลองเชิงอะไรเลย
อยากให้เราเอาอะไรไปซักล้างด้วยไหมคะ
ทำไมล่ะ ของส่วนใหญ่ของฉันสะอาดดี
เพื่อนคุณไม่ได้ป่วยใช่ไหมคะ
- เปล่าครับ - ยังไม่ไปไหนใช่ไหม
แค่ไปศูนย์การแพทย์ครับ
ลูกๆ ถามถึงเธอตลอดเลย
ตอนเด็กๆ พวกเขาเคยกลัวเธอมาก
แต่ตอนนี้คนหนึ่งอยู่วอชิงตันแล้ว ทำงานเวิรลด์แบงค์
นานเท่าไหร่แล้วนะ 10 ปีรึเปล่า
- น่าจะ 15 ปี - เกือบชั่วชีวิต
คุณเบนเนทท์ คุณเบนเนทท์
นักสังคมสงเคราะห์คนนั้น อยากรู้ชื่อญาติสนิท
ฉันไม่อยากให้ใครโพนทะนา เลยบอกว่าไม่มีญาติแล้ว
แต่ว่า ชื่ออยู่ในซองนี่
คุณเก็บเอาไว้นะ
รู้ไหมว่าฉันเคยเป็นคนขับรถพยาบาลด้วย
ช่วงสงคราม
ฉันขับทั่วเคนซิงตันตอนพรางไฟได้เลย
จริงเหรอครับ
รถเข็นถูกเอาขึ้นลิฟต์
และในระยะทางสั้นๆ
ที่เธอค่อยๆลอยขึ้นเหนือระดับกำแพงสวน
ดูเหมือนเธอจะเต็มไปด้วย ศักดิ์ศรีของวณิพกทีเดียว
เธอดูราวกับเป็นผู้รับรางวัลโนเบล ที่ถูกทอดทิ้ง
ใบหน้าเปรอะเปื้อนของเธอ ส่งสีหน้าพึงพอใจแบบที่ทำใจแล้ว
ขออีกทีได้ไหม อยากลองอีกรอบ
เอาไว้ขากลับนะครับ
คุณเบนเนทท์ ถ้าจำเป็น
ญาติ ลีโอโปลด์ จอร์จ แฟร์ไชลด์
เอาล่ะนะคะ
หอมจังเลย
- โอเคไหมคะ - จ้ะ
ดี
เสร็จแล้วค่ะ ถ่ายรูปติดบัตรได้
นี่นะคะ
หวัดดี มาร์กาเร็ต
14 ปีรึคุณเป็นนักบุญหรือไง
เธอเป็นผู้หญิงเอาใจยากมาก พี่สาวผม อีดิธไม่ยอมให้เธอเข้าบ้าน
ผมก็เคยช่วยเธอเวลาที่ช่วยได้
คุณแม่คงอยากให้ทำอย่างนั้น
ผมไม่ใช่นักบุญหรอก แค่ขี้เกียจ
- ผมรู้มาว่าเธอเคยขับรถพยาบาล - ใช่
แล้วก็เคยเป็นแม่ชี ตั้ง 2 ครั้ง จนพวกนั้นไล่เธอออก
และทำให้เธอเสียศูนย์
เธอเคยต้องเข้าสถานบำบัดจิต
แบนสเต็ด
เป็นความผิดผมเอง
ไม่หรอก
ไม่เลย เธอเป็นคนดูแลยากจริงๆ
เป็นอันธพาลมาก
เธอเล่นงานคุณรึเปล่า เธอเล่นงานผม
แต่ผมก็เอาเธอเข้าสถานบำบัด
ถูกขัง
ทุกวันนี้คุณคงเรียกว่าถูกกักบริเวณ
แต่ว่าไป เธอก็หนีจากพวกนั้นได้เหมือนกัน
หนีออกมาได้มาอยู่ในรถตู้
เธอยังเล่นอยู่ไหม เปียโน
ไม่ครับ
น่าเศร้า
เคยได้ยินชื่อคอร์โทไหม
อัลเฟรด คอร์โท นักเปียโนอัจฉริยะ
เคยครับ
มาร์กาเร็ตเป็นศิษย์ของเขา
เธอต้องไปเรียนที่ปารีส
สมัยนั้นไม่ใช่ง่ายเลย
แล้วก็ต้องซ้อม ให้ตาย เธอเคยซ้อมทั้งวันทั้งคืน
แล้วพวกแม่ชีก็ห้ามเธอ
ทดสอบความเชื่อฟัง
ผมเป็นสัตว์แพทย์ที่แอฟริกา พอกลับมา เรื่องดนตรีก็ไปแล้ว จบเลย
การซ้อมเปลี่ยนเป็นการสวดภาวนาแทน
เธอเคยเล่นในรายการเดอะพรอมส์นะ
คุณเชพเพิร์ด
ผมแค่อยากมาเยี่ยมคุณ
ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่น
มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าหน้าฉันคุ้นๆ เคยอยู่ที่แบนสเต็ดรึเปล่า
แล้วก็พูดไม่หยุด
พวกนั้นเอามินซ์ให้ฉันกิน เธอก็ยังพูดต่อว่า
"มินซ์ที่นี่ อร่อยสู้มินซ์ที่แบนสเต็ดไม่ได้หรอกนะ"
ฉันไม่รู้ว่า...
มินซ์ที่แบนสเต็ดหรือที่อื่นเป็นยังไงทั้งนั้น
นั่นมันที่ที่เขา เอาคนที่ไม่ปกติไปอยู่
แต่คุณดูดีและสะอาดขึ้นนะครับ
ใช่ เขาให้อาบน้ำ
ยอมให้ฉันอาบเองด้วย
พยาบาลก็เข้ามาช่วย เก็บรายละเอียด
บอกว่าจะออกมาสวยเลย
ผมซื้อมาให้
ดอกไม้รึ
ฉันจะเอาดอกไม้ไปทำไม
มัน... มีแต่จะเฉาตาย
ไม่ต้องมีดอกไม้ก็วุ่นวายพอแล้ว
แต่คุณไม่ได้ได้ดอกไม้บ่อยนักนะ
ใครว่า
ฉันเคยได้ดอกไม้ใหญ่กว่านี้อีก
ผูกโบว์ด้วย
นี่เทียบไม่ติด
ดนตรี
จะให้หลีกเลี่ยงมันได้ยังไงกัน
สมัยนั้นทุกอย่างอยู่ที่ปลายนิ้วฉัน
อยู่ในกระดูก
เล่นในที่มืดก็ยังได้
บางครั้งก็ต้องเล่น
แล้วบันไดเสียงก็
เหมือนห้องใหญ่
ซีเมเจอร์ หรือ ดีไมเนอร์
ห้องมืดหรือห้องสว่าง
เหมือนคฤหาสน์
สำหรับฉันนะ ดนตรีน่ะ
เพียงแต่มันทำฉันกลัว
ว่าการเล่นดนตรี เข้าใจง่ายกว่าการสวดภาวนา
แล้วฉัน...
ฉันพูดออกไป ซึ่งอาจจะเป็นความผิดพลาด
พูดให้ใครฟังครับ
พระที่รับสารภาพบาป
เขาบอกว่า
นั่นเป็นอีกช่องทางหนึ่ง ที่ซาตานจะคืบคลานเข้ามาได้
เขาจึงออกกฎห้ามเปียโน
ห้ามดนตรีโดยสิ้นเชิง
บอกว่าจะมีผลประโยชน์ระยะยาว ในรูปของ
การเติบโตทางจิตวิญญาณ
ซึ่งก็จริง
ก็จริง
แม่คุณเป็นไงบ้าง
เหมือนเดิมครับ
ยังโคม่าอยู่
เปล่า
เธอแค่หลับตาสักพัก
ใครๆ ก็ทำกัน
งั้นก็ราตรีสวัสดิ์ครับ
คุณเบนเนทท์
จับมือฉันหน่อยสิ
สะอาดแล้ว
เรื่องราวชีวิตส่วนใหญ่ของผู้หญิงคนนี้ ผมเพิ่งได้รู้หลังจากที่เธอเสียชีวิต
ดังนั้นในการเล่าเรื่องของเธอ บางครั้งผมต้องแต่งเรื่อง
แต่ก็แต่งเพิ่มไม่ได้มากเท่าใด
และผมไม่ได้แต่งเรื่อง ตอนที่เขียนว่าเช้าวันถัดจากบทสนทนานี้
ตอนที่เธอนอนหลับในรถตู้ โดยสระผมมาแล้วเรียบร้อย
เช้าวันเดียวกันนั้น นักสังคมสงเคราะห์เดินเข้ามาในสวน
นำเสื้อผ้าสะอาดผ้าปูที่นอนครีมทาตัว มาเคาะประตูรถตู้ของเธอ
แต่นั่นไม่ใช่รถตู้อีกต่อไปแล้ว
มันกลายเป็นสุสาน
ขอใช้โทรศัพท์ได้ไหมคะ
ได้สิครับ ได้
แม้ตอนนี้ ผมก็ยังไม่ก้าวเข้าไปในสุสานโชยกลิ่นนั้น
แต่ผมกลับรู้สึกเสียดาย ที่การพบศพครั้งนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับผม
หลังจากที่เฝ้าสังเกตมากมายมาแสนนาน
ผมกลับไม่ใช่คนแรก ที่ได้เป็นพยานความตายของเธอ
และในระยะเวลาไม่นาน
ทั้งแพทย์บาทหลวง และคนจากสัปเหร่อก็มาถึง
ทุกคนทำในสิ่งที่ไม่มีใครทำ มากว่า20ปี
คือการที่ไม่ได้ชะงัก
และดูจะปราศจากความรังเกียจใดๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปในรถตู้
ขอพระองค์ทรงมอบ การพักผ่อนชั่วนิรันดร์
และอนุญาตให้แสงสว่างนิรันดร์กาล นำทางให้เธอ
นำเธอลอยสู่พระผู้เป็นเจ้าเบื้องบน
ตายไปแล้วสินะ คุณผู้หญิงคนนั้น
เขาต้องรู้ เธอต้องบอกเขาแน่
แค่พวกนี้ต้องปิดปากเงียบ พวกนักบวช
ไม่ช่วยตำรวจกับการสอบสวนด้วยซ้ำ
คุณรู้รึเปล่าว่าเธอหนีคดี
คุณเชพเพิร์ดน่ะรึ
คุณไม่ว่าจะเรียกชื่อไหนนั่นแหละ
ตอนที่จอดนิ่งๆอยู่ตรงแยก
จู่ๆ ก็มีหนุ่มขี่มอเตอร์ไซค์ เลี้ยวหักศอกมาเร็วเกินไป
ชนเข้ากับรถของเธออย่างจัง
ไม่ใช่ความผิดเธอเลย
แค่ว่ามีศพอยู่บนถนน แล้วเธอคิดว่าเธอฆ่าเขา
แต่เธอเรียกตำรวจไหม หรือโบกรถคันอื่นรึเปล่าก็เปล่า
เธอรีบหนีออกไปเลย
นั่นทำให้เธอทำผิดกฎหมาย
คุณก็เลยข่มขู่เธอ
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ คุณเบนเนทท์
แน่นอนว่าเกษียณแล้ว แต่เราไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอก
มันก็ดูดีว่ารถคันเก่าของเธอนะ
ตลอดหลายปีมานั้นทั้งที่ยืนอยู่หน้าบ้าน แต่เธอก็อยู่นอกกฎหมาย
ชีวิตนี่คือสิ่งที่ผมคิดอยู่เสมอ
ชีวิตที่เทียบแล้วชีวิตผมน่าเบื่อทีเดียว
เมื่อได้ยืนคิดตามลำพังที่หลุมศพของเธอ คนของสัปเหร่อคนหนึ่งสะดุดตาผม
ไม่ใช่อาชีพที่นึกจะทำก็ทำสินะ การเป็นสัปเหร่อ
คุณเบนเนทท์ ขอโทษที
แต่ฉันควรจะเป็นจุดสนใจตรงนี้ไม่ใช่รึ
ผมลืมไปเอง ว่าคนตายรู้ทุกอย่าง
คุณควรจะยืนเศร้ากลั้นน้ำตา ไม่ใช่สอดส่ายตามองหาหนุ่มๆ
ก็คิดได้
เธอตายไปแล้ว
ผมจะทำยังไงกับเธอก็ได้
ใช่สิ ทำได้ ฉันตายไปแล้ว เอาเลยตายสบาย
หวัดดีจ้ะ
นี่มีสองคนแล้ว เพราะคุณมันสองจิตสองใจเรอะ
- ครับ - ไม่ใช่
จะไปไหนครับ คุณเชพเพิร์ด
คิดอยู่นะ คุณคนไหนจะค้าน การที่ทำรถตู้เป็นอนุสรณ์สถานรึเปล่า
- ไม่ครับ - ผมจะเอารถไปทิ้ง รถตู้โดนทิ้งแน่
ทำเป็นที่รักษาใจสักอย่าง แล้วกำไรที่ได้ก็ให้เข้าสำนักนางชี
สำนักนางชีรึ ที่นั่นทำให้อะไรดีๆ ให้คุณบ้าง
ก็ไม่ค่อยมี แต่ทันทีที่เงินบริจาคเริ่มไหลเข้า
พวกนั้นจะรู้ตัว ว่าที่จริงฉันมีประโยชน์แค่ไหน
ก็เหมือนกับนักบุญเบอร์นาเดตต์
พวกนั้นไม่รู้ตัวเรื่องเธอ จนกระทั่งมันสายเกินไป
ทางนี้ค่ะ มีคนที่อยากให้คุณพบ
ที่จริงคุณทำแบบนี้ได้นะ
เรื่องที่คุณพยายามเขียนอยู่น่ะ อาจจะใส่สีให้มันสักนิด
ถ้าไปในทางเดียวกันกับ The Song of Bernadette
น่าจะทำเงินให้คุณเยอะเลย
คือ ทำไมกัน ทำไมถึงปล่อยให้ฉันตาย
ฉันอยากขึ้นสวรรค์
ลอยขึ้นสวรรค์ไปเลยนะ
เปล่งรัศมีแล้วเปลี่ยนรูป
ผมไม่ค่อยเขียนอะไรแบบนั้น
อยู่นี่เอง
นี่เพื่อนใหม่ฉัน
- หวัดดีครับ - หวัดดีครับ
ชายหนุ่มคนที่พุ่งชนรถตู้ฉัน
หวัดดี
ฉันคิดว่าตัวเองทำเขาตาย
สุดท้ายกลายเป็นความผิดเขาเอง
เท่ากับเรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ลาล่ะจ้ะ
คุณเบนเนทท์
ครับ
ฉันเข้าไปจอดรถในบ้านคุณ 3 เดือน
กลายเป็นอยู่ตั้ง 15 ปี
- คุณเบนเนทท์ - อะไรครับ
- รู้ไหมว่านั่นเรียกว่าอะไร - ไม่รู้
หัวเราะทีหลังดังกว่าไงล่ะ
ก็เธออยากลอยขึ้นสวรรค์
ทำตามคำภาวนาของเธอละกัน
พร้อมนะ คุณแมรี่ เทเรซา เชพเพิร์ด
ซึ่งเคยอยู่ ณ เลขที่ 23 กลอสเตอร์เครสเซนต์
ขึ้นไปเลย
เริ่มจากการเป็นเพียง คนที่บังเอิญพบในชีวิต
แต่เธออยู่ที่ขอบชอบชีวิตผม นานเสียจนไม่ใช่เรื่องบังเอิญอีกต่อไป
เหมือนลูกชายลูกสาวที่ต้องอยู่บ้าน คอยดูแลบุพการีของตัว
และคิดว่าเป็นแค่การนับถอยหลัง รอวันที่จะเริ่มชีวิตของตนเอง
เหมือนพวกเขาผมได้เรียนรู้ว่า ไม่มีสิ่งซึ่งเรียกว่าการนับถอยหลัง
มีแต่เวลาที่ฝากรอยไว้ในชีวิตเรา
ในการช่วยเหลือเธอ และช่วยปรับชีวิตให้เข้ากับเธอ
ผมพบว่าเวลาในชีวิตหายไป20ปี
บริติช ซิมโฟนี ออร์เคสตรา เดอะ คิงส์ ฮอลล์
เดี่ยวเปียโน มาร์กาเร็ต แฟร์ไชลด์
หญิงชราผู้ทรุดโทรมคนนี้ กับอาการหลงของเธอ
กับเวลาในชีวิตที่ค่อยๆหมดไป พร้อมกับพาหนะที่เปลี่ยนไปเหล่านั้น
ทั้งหมดนั้นถูกส่งมอบให้ผมเป็นผู้บันทึก
เช่นเดียวกับคนที่บันทึกการเดินทาง ข้ามอัฟกานิสถานหรือพาตาโกเนีย
คุณผู้หญิงในรถตู้ โดย อลัน เบนเนทท์
หรือบันทึกขาอ่อนของสตรีนับโหล
นายอยากให้ฉันทำอะไรสักอย่าง
แล้วฉันก็ไม่ได้มีอะไรมาก แต่ก็ไม่เป็นไร
เพราะสิ่งที่ฉันได้รู้
และสิ่งที่เธออาจจะสอนฉัน คือเราไม่ต้องเอาตัวเองเข้าไปใส่ในเรื่อง
เราจะพบว่าเราอยู่ในเรื่องนั้นเอง
ฉันไม่เคยอยากเขียนเรื่องของเธอ
ถ้าชีวิตนายมีเรื่องอะไรมากกว่านี้ ฉันก็คงไม่ต้องเขียน
ตอนนี้อาจจะมีแล้วนะ
อะไร
มีเรื่องมากขึ้นในชีวิตจริง
ฉันอาจจะเริ่มใช้ชีวิตจริงๆ ก็ได้
วันนี้ดีไหม
ไม่แย่ คุณล่ะ
หนังสือมา
ดีแล้ว
- ลงมารึเปล่า - ได้ครับ
นั่นแหละตอนจบของเรื่อง
อาจกลายเป็นบทละครก็ได้
นายคิดว่าไง
ผมอยู่ตรงนี้แล้ว ผมว่าคุณน่าจะเลิกพูดกับตัวเองได้แล้วนะ
หวัดดีครับ
หวัดดีค่ะอลัน
โอเค เงียบหน่อยครับ เริ่มนะ หันมาอีกที
- ความเร็วกล้อง - จดเลย
โอเค เทค 14
แอ็คชั่น
กลอสเตอร์เครสเซนต์ มีผู้อาศัยที่น่าสนใจมากมาย
แต่ไม่มีผู้ใดแปลกหรือน่าทึ่งไปกว่า คุณแมรี เชพเพิร์ด
ผู้ซึ่งเราจะอุทิศป้ายฟ้าให้ในวันนี้
คุณ เอ็ม ที เชพเพิร์ด
"คุณผู้หญิงในรถตู้"
เคยอาศัยอยู่ที่นี่ ปี 1974-1989